Drenthe; van alles en nog wat!

Drenthe; van alles en nog wat!

Het was een druk weekeind voor mij in Drenthe. Ik reed zaterdag de eerste wedstrijd om de UCI Wereldbeker en zondag de Novilon Eurocup. Maar ik (en dus iedereen) zou ook voor het eerst de door mij ontworpen UCI World Cup leiderstruien in het echt kunnen zien! Vrijdagavond had ik een ontmoeting met een aantal mensen van onder andere de UCI voor een interview (die je hier kunt teruglezen) en kreeg ik de truien te zien. En meteen even aangepast natuurlijk 😉 Ik ben erg blij met het eindresultaat!

Maar mijn ploeggenotes (Anna vd Breggen, Annemiek van Vleuten, Thalita de Jong, Roxane Knetemann en Lucinda Brand) en ik waren gekomen voor de Wereldbekerwedstrijd Ronde van Drenthe, en niet alleen om mee te fietsen… De wedstrijd over 146 km met vijf kasseienstroken en drie keer de beruchte ‘VAM-berg’ werd een echte afvalrace. Maar uiteindelijk was de wind de bepalende factor in deze wedstrijd. Na de laatste kasseienstrook gingen we richting de tweede beklimming van de VAM-berg. Eerst probeerde we de wedstrijd open te breken met aanvallen, zonder succes. Toen we na zo’n 85 km naar links afsloegen stond de wind perfect ‘op de kant’, mijn ploeggenotes en ik vonden elkaar meteen en zetten een waaier op. Binnen een mum van tijd sloeg het peloton compleet uit elkaar en bleven we met zo’n 15 rensters voorin over. Op de VAM-berg kwamen een aantal rensters van achter uit terug aansluiten. Ik kwam de ‘vuilnisbelt’ goed over en onderaan kozen we meteen de aanval. Geheel spontaan hadden Anna en ik hetzelfde idee en demarreerden we tegelijkertijd. We sloegen een gat, achter ons werd een moment getwijfeld en we waren weg! We werkten natuurlijk perfect samen en onze voorsprong bleef oplopen met een een maximale voorsprong van 1:25 minuten. Het was echter nog 40 km naar de finish en daarom besloten we dat ik me zou opofferen zodat Anna met een zo’n groot mogelijke voorsprong de laatste keer aan de VAM-berg zou beginnen. Bij de finish doorkomst in Hoogeveen pakte ik wel de punten voor het tussensprintklassement. Achter ons werd door voornamelijk Ellen van Dijk van Boels-Dolmans volle bak achtervolgd. Het was enorm zwaar maar ook enorm kicken om zo met de ploeg de wedstrijd in handen te hebben. Ik heb me compleet leeggereden tot de voet van de VAM, daarna was het aan Anna om de voorsprong in de laatste 10 km te behouden. Van achteren maakte van Dijks ploeggenote Armitstead echter een geweldige sprong en al leek het er even om te hangen, ze kon in de finale toch bij Anna aansluiten en haar verslaan in de sprint. Bij mij was het kaarsje compleet uit, ik kon niet eens bij de achtervolgers mijn karretje aanhaken en finishte daarachter op een tiende plaats. Het was natuurlijk jammer dat we als team zo’n geweldige wedstrijd niet met een overwinning beloond zagen worden, maar toch overheerste er voornamelijk voldoening. Een tweede plek voor Anna, vijfde voor Annemiek, tiende plek en de sprinttrui voor mij en de jongerentrui voor Thalita; geen slechte dag voor RaboLiv! Natuurlijk was het extra speciaal dat ik meteen een van mijn eigen ontwerpen aan mocht trekken op het podium!

Zondag stond er gewoon weer een loodzware wedstrijd op het programma, en opnieuw was het 140 km vol aan de bak! Nu maar 1 keer over de VAM maar wel een extra kasseienstrook en nog steeds een pittige wind. Ook in deze wedstrijd namen we het initiatief om de wedstrijd zwaar te maken. Een aantal keren trokken we door met wind op de kant en trokken we door op de kasseien. Na de laatste kasseienstrook was er opnieuw nog maar een kleine groep over van voren, al wisten er later wel weer rensters aan te sluiten (slechts 40 van 165 rensters finishten  in deze wedstrijd!). Op de twee plaatselijke ronden van 10 km in Coevorden kozen Lucinda, Annemiek en in om de beurt de aanval en Lucinda wist weg te komen met uiteindelijk nog 8 rensters. Met Kirsten Wild in de kopgroep was het echter een lastige verhaal voor Lucinda om te winnen. Een klein foutje van ons na zo’n goede wedstrijd; we hadden er met nog 1 Rabo renster in deze kopgroep moeten zitten. Lucinda werd negende, ik in het overgebleven groepje als 28e.

foto: Anton Vos

foto: Anton Vos

sportfoto.nl

sportfoto.nl

foto: Anton Vos

foto: Anton Vos

 

Bekijk hieronder de samenvatting van UCI. Of hier de samenvatting van de NOS.

 

Item over de UCI Wereldbekertruien in Hart van Nederland:

Leave a comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *