Kop is eraf

Kop is eraf

Letterlijk en figuurlijk; de kop is eraf! De start van het seizoen was behoorlijk heftig. De enige factor die de wedstrijden in Qatar lastig kan maken is wind en die was er ruim voldoende afgelopen week. Dinsdag gingen we traditiegetrouw van start in Doha. De wind stond het eerste deel van de wedstrijd niet heel gunstig, tot we na zo’n 70 km een bocht naar links kregen en de boel meteen ontplofte. Het peloton werd in waaiers getrokken. Ik voelde me goed en wist me te handhaven in de voorste waaier. In eerste instantie zat mijn ploeggenote Anna van der Breggen ook mee, maar zij viel even later weg door een lekke band. Met 20 rensters reden we voor de overwinning. De laatste 15 km hadden we wind mee en kon ik in mijn eentje weinig beginnen. De andere rensters gokten blijkbaar op hun sprint, die Kirsten Wild van Liv-Shimano, naar verwachting won. Ik finishte als negende. De volgende dag stond er nog meer wind en die stond vanuit het vertrek al ‘gunstig’. Oorlog vanuit vertrek dus! In eerste instantie liet ik me uit de waaier drukken maar samen met Anna kon ik alsnog aansluiten in de eerste groep. Na zo’n tien kilometer wedstrijd was de slag dus al gevallen en maakten er nog maar 21 rensters kans op etappewinst. Anna en ik besloten het Wild niet weer zo gemakkelijk te maken en we zijn in de laatste 30 kilometer om de beurt gaan aanvallen. Helaas lieten de overige concurrenten zoals GreenEdge, die met drie vertegenwoordigd waren in de kopgroep, zich wel liever naar de slachtbank brengen en waren wij de enige die wat ondernamen. Daarom leken onze acties in eerste instantie nogal kansloos maar onder het motto ‘alles of niks’ bleven we aanvallen. Na vijf pogingen wist ik met zo’n 15 km te gaan alleen weg te komen. Liever had ik natuurlijk met deze wind een paar vluchtgenotes gehad maar ik besloot toch door te rijden. Net voor het ingaan van de laatste ronde van 12 km werd ik teruggepakt en meteen ging Anna. Zij kreeg wel drie rensters mee en in de groep werd getwijfeld. En weg waren ze! Het enige nadeel was dat Amy Pieters, Wilds ploeggenote, mee was, die natuurlijk niet mee reed en zo redelijk gemakkelijk naar etappewinst sprintte. Anna had echter niet veel keus dan het erop te wagen en ze behaalde toch nog een mooie (2e) ereplaats. Maar bovenal hadden we er veel plezier in om zo lekker te kunnen koersen in de finale.

Donderdag was het wederom een zeer nerveuze koers maar viel het lang niet echt uit elkaar. Toen het in de finale wel echt op de kant ging en het peloton compleet in groepen uit elkaar viel zat ik te ver van achter en zo kwam ik in de derde groep terecht. Ik kon de schade tot een ruime minuut op de kopgroep beperken maar zakte wel van een 7e naar 10e plek in het klassement. De laatste etappe was een snelle en wederom nerveuze wedstrijd waar we vooral op de lokale rondes in Doha aangevallen hebben. Deze keer waren we niet de enigste ploeg die een sprint wilde ontlopen maar uiteindelijk wist niemand weg te blijven en sprintte Wild weer naar de dagzege en stelde ze de eindoverwinning veilig, voor haar ploeggenote Pieters en Chloe Hoskings (Hitec Products). Ik behield mijn 10e plaats in het eindklassement.

Vooraf had ik geen hoge verwachtingen van deze wedstrijd, dus ik was blij met elke dag dat ik mee kon doen voor de overwinning. Natuurlijk was ik een beetje teleurgesteld dat ik na de eerste twee dagen goed gereden te hebben de derde dag wat minder was, maar al met al kan ik heel tevreden zijn met deze conditie in februari. Ook de samenwerking in de ploeg verliep heel goed. Het was kortom een goede trainingsprikkel en leuk begin van het seizoen! Ondertussen hebben we de luxe van het hotel en de eindeloze zandvlaktes van Qatar weer achter ons gelaten en ga ik de volgende weken gebruiken om me voor te bereiden op de opener van het Europese wegseizoen; Omloop het Nieuwsblad (1 maart).

 

In de waaier! (foto Cor Vos Pro)

In de waaier! (foto Cor Vos Pro)

Volle bak door de woestijn (foto Cor Vos Pro)

Volle bak door de woestijn (foto Cor Vos Pro)

ik, Kasia, Lucinda, Thalita, Anna en Roxane voor de start van de eerste etappe (foto Cor Vos)

ik, Kasia, Lucinda, Thalita, Anna en Roxane voor de start van de eerste etappe (foto Cor Vos)

Leave a comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *