Zo, mijn voorjaarscampagne zit erop! Ondertussen heb ik al van een paar dagen rust mogen genieten en nu ga ik mij voorbereiden op deel 2 van het seizoen. Eerst nog even over de laatste wedstrijden van april. Ik reed vorig weekeind (19-21 april) op vrijdagavond nog een tijdrit in Borsele. De uitslag daar, 18e, was niet bepaald om over naar huis te schrijven. De volgende dag in de Omloop van Borsele ging het gelukkig beter. Ondanks een valpartij na 5 km kwam ik even later toch in de kopgroep terecht, bestaande uit 17 vrouwen. Na een paar aanvalspogingen viel deze groep in de finale uiteen in 3 stukken. Lucinda zat in de kop van de wedstrijd met nog 4 rensters, Annemiek in de achtervolgende groep van 6 en ik daar weer achter in een groepje van 6. Door de harde wind was het peloton ondertussen al op een heel aantal minuten achterstand. De wedstrijd werd gewonnen door Vera Koedooder voor Loes Gunnewijk en mijn ploeggenootje Lucinda pakte de overgebleven podiumplek. Ik finishte als 14e. Vervolgens stond ik zondag weer aan de start in Belgie voor de klassieker ‘Dwars door de Westhoek’. Ik voelde me echter heel slecht die dag. In de finale heb ik met mijn ploeggenotes nog wel flink aangevallen om een massasprint te ontlopen, maar zonder succes. Pauline sprintte uiteindelijk nog knap naar een derde plaats achter Jolien ‘d Hoore en Martine Bras.

Het zware voorjaar had echter zijn tol geëist, mijn lichaam was behoorlijk op zo merkte ik de laatste twee weken. Vanaf eind november was ik onderweg voor trainingskampen en wedstrijden en ook de slechte en koude weersomstandigheden van het voorjaar hebben erin gehakt. Ik kijk redelijk tevreden terug naar dit eerste deel. Zoals gehoopt was ik goed in vorm in de week van Vlaanderen en de Energiewachttour. Helaas werd ik voor de Ronde van Vlaanderen niet opgesteld, de dag erop behaalde ik wel een tweede plaats in Dottignies en ook in de eerste etappe van de Energiewachttour werd ik derde en vervolgens achtste in het eindklassement. Ook was ik blij met een sterk optreden in de Ronde van Drenthe die Marianne vervolgens wist te winnen. Een persoonlijke overwinning dit voorjaar was natuurlijk helemaal mooi geweest! Maar het seizoen is nog lang er er komen nog veel mooie wedstrijden. Nu staat er eerst een trainingskamp met de Nationale ploeg in Toscane op het programma waarna we vervolgens meteen doorgaan naar de Tour Langedoc Roussillion (Zuid Frankrijk), die ik met Rabobank Liv/Giant zal rijden. Vervolgens staan er nog heel wat klassiekers, NK’s en etappekoersen als de Giro Donne op het programma. Op naar deel 2 dus!

Ik ben een dag thuis en heb eindelijk een beetje energie gevonden om jullie bij te praten over de Energiewachttour! Er waren dan wel geen kasseien te vinden, ik heb deze etappekoers dit jaar toch wel een beetje ervaren als ‘de hel van het Noorden’. Het Noorden van Nederland in dit geval. Zoals ik eerder al schreef begon de week goed voor mij met een derde plaats in de eerste etappe en een tiende in de tweede, waar ik weer in de eerste waaier mee was. De dag erna voelde ik me echter een stuk minder goed. Een tegenvallende tijdrit (24e) zorgde voor een flinke duikeling in het klassement. Een verklaring kon ik hier niet echt voor vinden, waarschijnlijk had ik in de eerste twee etappes wel een ‘jasje uitgedaan’ maar deze tijdrit was echt onder mijn niveau! Ellen van Dijk verpulverde ondertussen de concurrentie en stelde meteen min of meer eindwinst in deze etappekoers zeker. In de avondetappe die vrijdag was het vooral een kwestie van op de fiets en heel blijven in een zeer nerveuze koers die opnieuw door Kirsten Wild (maar nu in een massasprint) gewonnen werd. Zaterdags stond de ‘Koninginnerit’ op het programma: 134 km met start  en finish in Uithuizen. Ook hier was weer geen boom te bekennen, waren de wegen nooit breder dan drie meter, stond er windkracht 5 en was het dus weer op het kantje hangen vanuit de start! Met Rabo Liv/Giant namen we hier telkens het initiatief maar waren we helaas niet sterk genoeg om allemaal in de eerste waaier te blijven en dus  viel het regelmatig uit elkaar in groepen en kwamen er weer kleine groepjes terug. 135 km vechten voor je plekje dus! In de laatste 30 km reed er een groep van 8 weg met daarbij Lucinda, ik zat met mijn ploeggenoten in de volgende waaier. Helaas konden we niet de gehoopte etappezege pakken (weer Wild) wel bleef ik in de top-10 van het klassement staan. Ik was duidelijk niet de enigste die de tol betaalde van al vier dagen zware koers; mijn ploeggenootjes kwamen ook meer dood dan levend over de finish en het peloton werd met de dag kleiner!
Voor de laatste etappe met start en finish in Groningen hadden we uit alle hoeken en gaatjes in ons lichaam moraal en energie geput om nog een keer voor etappewinst te gaan en kozen we vanaf het begin de aanval. Dit loonde halverwege de wedstrijd toen Sanne met nog zeven rensters weg kon rijden. Erachter viel de wedstrijd helemaal stil en zo kregen de koplopers dus al snel een flinke voorsprong. Sanne probeerde vervolgens uit deze groep te ontsnappen maar finishte helaas als 8e. Ik finishte in het peloton en als 8e in het eindklassement. Jammer dat ik dankzij mijn tijdrit een top-5 plek verspeelde maar ik kijk wel tevreden terug op deze week waarin ik merkte dat de topvorm eraan zit te komen en ik in elk geval een paar etappes om de zege mee heb kunnen doen! Onze ‘gastrenster’ Jolanda Neff (vice-wereldkampioen MTB) pakte als troostprijs nog heel knap de jongerentrui mee. Nu eerst een paar dagen herstellen van onze Groningse ‘hel’!

Een korte update vanuit Stadskanaal! Gisteren zijn we van start gegaan met de 5-daagse wedstrijd Energiewachttour, in de provincie Groningen. De eerste etappe van 110 km was behoorlijk hectisch met wind, waaiers, verkeer op het parcours en een herstart uit protest van de rensters. Ik maakte met mijn ploeggenotes Annemiek, Lucinda en Sanne deel uit van een kopgroep van 22 rensters die ontstond door de wind ‘op de kant’. In de finale probeerden wij om de beurt weg te springen. Mij lukte dat op 6 km van de finish in het gezelschap van de Belgische Evelien Arys. 2 Kilometer later sloten Loes Gunnewijk, Ellen van Dijk en Kirsten Wild aan (Arys moest toen lossen). Met z’n vieren gingen we dus richting de finish. De etappe winnen in dit gezelschap werd een moeilijke opgave voor mij met deze snelle dames, de derde plaats die ik haalde in de sprint achter Wild en van Dijk was op dat moment het hoogst haalbare. Een mooi begin van de week in elk geval!

Vandaag stond de tweede etappe op het programma. Weer 105 km met wind en waaiers. In het begin had ik het wat lastig omdat ik wat te ver van achter zat vanuit het vertrek en er meteen veel gaten vielen in het peloton. Gelukkig kon ik op tijd weer van voren aansluiten, vooral dankzij mijn ploeggenootjes Megan, Sanne en Lucinda die mij even ‘uit de wind zetten’ om zo voorin te komen. Na een kilometer of 50 ontstond de uiteindelijke kopgroep van 13 rensters waarin vooral Specialized-Lululemon met vier rensters goed vertegenwoordigd was. Ik had mijn ploeggenootje Jolanda Neff mee. We hadden al snel een flinke voorsprong (1.43 min op de finish). In de finale waren er redelijk wat aanvallen maar geen blijvende en dus gingen we met 13 sprintten in Veendam. Wild won opnieuw, nu voor Hosking en Visser. Ik finishte als 10e. Ik sta nu vierde in het algemeen klassement (zelfde tijd als de nummer 3). Morgenochtend is er een tijdrit over 20 km en in de middag nog een etappe over 70 km. Vooral de tijdrit zal het klassement nog meer in een plooi leggen. De wedstrijd eindigt op zondag.

Een samenvatting van de wedstrijd is trouwens elke dag te zien op RTL 7 om 17.45 uur! Meer info is ook te vinden op de website van de Energiewachttour en Rabosport.nl

Vandaag mijn eerste podiumplek van het seizoen gepakt in de Belgische UCI-koers GP Dottignies. Maar eigenlijk ben ik wel een beetje teleurgesteld dat we deze wedstrijd als Rabo Liv/Giant niet winnend hebben afgesloten. Al in de eerste kilometer trokken we het peloton uit elkaar en dat bleek ook de beslissende zet. De wind stond vanaf de start ideaal en we verrasten zo de concurrenten. De actie leverde een kopgroep op van dertien rensters, ik was met vier andere ploeggenoten vertegenwoordigd. Lange tijd schommelde de voorsprong van de kopgroep rond de minuut. Bij het ingaan van de laatste van vier rondes liep de marge terug naar 40 seconden. Daarom gingen we aanvallen en vielen vijf rensters uit de kopgroep terug in het peloton onder wie Liesbet en Thalita. Op zich jammer maar omdat zij vervolgens geweldig afstopwerk deden liep onze voorsprong weer uit naar de minuut. Sanne, Roxane en ik vielen vervolgens om de beurten aan en zo hielden we de wedstrijd in handen. Op ongeveer zes kilometer van de finish profiteerde Vera Koedooder echter van een moment van onoplettendheid van ons door weg te springen en reageerden we te laat. Toen ik op de laatste kasseienstrook de sprong waagde naar Vera bleef ik hangen op een handvol seconden. Op de finish kwam ik nog 4 seconden tekort!

Natuurlijk baal ik dat we op het laatst de wedstrijd nog zo uit handen gaven, al was Vera ook wel beresterk vandaag, dus deze winst was zeker niet gestolen. Maar ik had natuurlijk liever zelf mijn goede benen beloond met een overwinning…  Sanne werd nog derde door de sprint van het achtervolgende groepje te winnen. Klik hier voor de complete uitslag.

De koffer kan ingepakt blijven, dinsdag vertrek ik naar Groningen waar we van woensdag tot en met zondag de Energiewachtttour rijden!

Gisteren stond Gent-Wevelgem op het programma. Net teruggekeerd van een goed trainingskamp in Toscane en wetende dat ik vorig jaar podium wist te rijden in deze wedstrijd was ik ook nu zeer gemotiveerd. Daarnaast beloofde het ook weer een wedstrijd in bar koude weersomstandigheden te worden, iets waar ik ook niet zo’n moeite mee heb! Op weg naar de start in Ieper hadden we er echter wel wat moeite mee. Het busje met chauffeur van de Rabobank wat Thalita, Rebecca, Ard (mechanieken) en mijzelf oppikte raakte net onder Antwerpen in een slip toen het moest remmen op een besneeuwde wegstrook. In volle vaart schoven we vervolgens zijdeling naar de kant om met de zijkant vol op een lantaarnpaal te klappen. Ik kan je vertellen dat het niet prettig is om zo’n paal op je af te zien komen. Een behoorlijke klap natuurlijk, we klommen allemaal geschrokken maar gelukkig heelhuids uit de bus (die wel behoorlijk in elkaar zat). Gelukkig stopten er meteen wat mensen die het zagen gebeuren, onder hen Jan van Doorn en Inge Klep, die ook naar de wedstrijd gingen. Ard en ik zijn even later met hen meegegaan naar Ieper. Thalita en Rebecca waren behoorlijk in shock en zijn naar huis gegaan.

Toen moest er natuurlijk nog een wedstrijd gereden worden! 112 km met onder andere de Baneberg, Kemmelberg en Monteberg. We waren nog maar met z’n vieren (Liesbet, Sanne, Jolanda en ik) maar hebben wel meteen de wedstrijd hard gemaakt (ook om het een beetje warm te houden) door het na 14 km al op de kant te trekken. Dit leverde een behoorlijke schifting op, al kwam er net voor de Baneberg wel weer een groepje terug. Op de Kemmel brak het vervolgens opnieuw in stukken. Ik kwam met Liesbet in een 2e groepje terecht van 8 rensters. Voor ons reed het eerste groepje van 6 rensters met Sanne en Jolanda. Op 15 km van Wevelgem kwamen we weer samen en zijn we meteen gaan aanvallen. De tegenwind maakte het echter niet gemakkelijk al leek Liesbet nog even met een klein groepje weg te blijven. Ik deed in de laatste km nog een ultieme poging maar het liep toch weer samen voor een sprint die Kirsten Wild (Argos-Shimano) won voor Sanne en Kelly Druyts (Vlaanderen). Ik finishte als 10e. Jammer dat we Wild niet kwijt konden raken maar wel knap dat we met z’n vieren de koers constant in handen hebben kunnen houden!

(foto’s: Sportfoto.nl)

Na de wereldbeker in Drenthe ben ik met de ploeg naar Castagneto Carducci vertrokken. Het is al het achtste jaar op rij dat ik hier in Toscane kom trainen en dus is het een beetje een tweede thuis geworden. We hebben negen dagen goed kunnen trainen in voorbereiding op Gent-Wevelgem en de WB Binda komende zondag. En natuurlijk voor de wedstrijden die nog volgen in april. De eerste paar dagen was iedereen die Drenthe had gereden collectief aan het hoesten, kuchen en proesten. Het was duidelijk te merken dat zo’n koers ons niet ‘in de koude kleren’ was gaan zitten. Ikzelf moest twee dagen van de fiets blijven met een stevige verkoudheid maar ondertussen ben ik weer helemaal opgeknapt en heb ik een flink aantal kwaliteitstrainingen kunnen maken. Ook hebben we het parcours van het WK weg en WK ploegentijdrit verkend die eind september in Florance verreden gaan worden. Het is ook leuk dat we voor het eerst met het hele team bij elkaar zijn dit jaar. Zelfs Jolanda Neff (mountainbikester, afgelopen jaar wereldkampioen bij de onder 23 jarigen) is hier aanwezig. Vandaag vertrek ik met de ploeg Gent-Wevelgem (dit zijn Liesbet, Sanne, Thalita, Rebecca, Jolanda en mijzelf dus) helaas weer naar huis en laten we de zon en de cappuccino’s achter ons. De andere helft van de ploeg rijdt  zondag de wereldbeker Trofeo Binda (dit zijn Marianne, Pauline, Lucinda, Roxane, Megan en Annemiek).

Donderdagochtend reisde ik voor drie wedstrijden af naar Drenthe. In eerste instantie zou ik alleen de Wereldbeker op zaterdag en de Novilon Cup op zondag rijden, maar omdat mijn ploeggenoot Lucinda ziek was werd ik woensdagavond gebeld of ik de volgende dag ook de 8 van Dwingeloo kon rijden. Ik had die woensdag een behoorlijke pittige training afgewerkt met het oog op de wedstrijd van zaterdag en dat merkte ik wel donderdag. Ik was vermoeid en voelde me slecht en aangezien het een nerveuze en snelle wedstrijd was, kon ik ook niet bepaald relaxed in het peloton meerijden. Daarom ben ik halverwege de wedstrijd afgestapt om zoveel mogelijk te herstellen voor de WB zaterdag. Marianne Vos had duidelijk wel goede benen in won de sprint van een uitgedund peloton en boekte daarmee de eerste overwinning voor ons team dit seizoen!

Zaterdag was het aan de start in Hoogeveen niet alleen koud (rond het vriespunt) maar regende het ook nog eens flink! Dat werd dus een  zware wedstrijd over 132 km met vier kasseienstroken en drie beklimmingen van de beroemde Drenthse vuilnisbelt; ofwel de VAM-berg! Ik voelde me gelukkig weer heel goed en had ondanks het slechte weer veel zin in de wedstrijd. Met mijn ploeggenoten Roxane, Annemiek, Liesbet, Megan en Marianne hadden we een sterk team met natuurlijk de absolute favoriet. Na de eerste kasseienstrook was het peloton al uitgedund tot zo’n 35 rensters en waren we met z’n vijven vertegenwoordigd. In de finale hadden we optimale controle en heb ik zelf ook nog enkele malen geprobeerd om alleen of met een klein groepje weg te komen. Helaas lukte dat niet. Marianne demarreerde vervolgens op de laatste beklimming van de VAM-berg waarna alleen Ellen van Dijk (Specialized-Lululemon) nog bij haar kon aansluiten. Marianne won het sprintje en zo was de eerste WB van het seizoen binnen! Ik reed in een tweede groepje voor de tiende plek maar werd helaas op drie kilometer van de finish onderuit gereden op een rotonde en finishte daarom als 32e. Maar wetende dat de winst al binnen was kon ik toch lachend over de finishlijn! Daarna snel naar de warme douche en hete thee, wedstrijden als deze zijn een behoorlijke aanslag op je lichaam. Dat was ook wel te zien aan het scenario dat zich na de wedstrijd afspeelde de teambus; alsof er een aantal oorlogsslachtoffer van een Siberisch front waren teruggekeerd! Bekijk hier de samenvatting op TV Drenthe.

Die zaterdagavond was er ook nog de Rabo Sportverkiezing van de Krimpenerwaard. Ik was samen met Bo Rook (tae kwondo) en Daphne Slingerland  (turnen) genomineerd en ik won! Hartstikke leuk natuurlijk. Helaas zat ik zelf dus in Drenthe en heeft mijn vader de prijs in ontvangst genomen. Stefan de Vrij (aanvoerder Fijenoord) werd verkozen tot Sportman en Patrick Roest (schaatsen) tot Sporttalent. Een enorm leuke waardering vanuit de regio voor een succesvol 2012!

De Novilon ERD Cup die zondag verreden zou worden werd afgelast in verband met een flinke laag sneeuw die zaterdag op zondagnacht in Drenthe was gevallen. De organisatie besloot dat het onverantwoord was om de wedstrijd door te laten gaan. Erg jammer maar wel een begrijpelijke en verstandige beslissing.

Traditiegetrouw is afgelopen zaterdag het klassieker seizoen van start gegaan met de Omloop het Nieuwsblad. Zowel voor de mannen als voor ons dus! We gingen ook met echt ‘klassieker-temperaturen’ van start in Gent; 0 graden en met een Noord-Oostenwind een gevoelstemperatuur van -10 graden! Lastige omstandigheden op een pittig parcours dus (7 klimmen, 4 kasseienstroken, 125 km) en dat resulteerde in een mooie wedstrijd. Ik kon goed mee tot de Molenberg op 90 km, hier begon ik te ver van achteren (het beste was er toen ook al wel af) en zo zag ik bovenop dat er een kopgroep van 13 weggereden was. Gelukkig zaten mijn ploeggenoten Annemiek, Megan en Roxane wel mee en zij kleurden de finale met de rensters van Orica-Greenedge. Uiteindelijk wisten Tiffany Cromwell (Greenedge) en Megan in de finale te ontsnappen uit de kopgroep en Cromwell won vervolgens de sprint a deux. Ik voelde me behoorlijk goed, nog niet helemaal in vorm, maar dat had ik ook nog niet verwacht. Als ploeg hebben we in elk geval prima samengewerkt en gepresteerd dus ik kijk erg uit naar de komende weken, waar nog heel wat klassiekers op de planning staan!
Ik finishte in de 2e groep als 29e, klik hier voor de complete uitslag.

De kop is eraf, de eerste wedstrijd van 2013 zit erop! Voor de Rabo Liv/Giant meiden was het een wedstrijd met ups en downs. De eerste etappe baalde ik persoonlijk nogal omdat ik op het beslissende moment van voren mee was in de goede waaier maar me er vervolgens uit liet ‘zetten’ waardoor ik in een groep daarachter terecht kwam. De kans op een goed dagresultaat of klassement was toen verkeken. Liesbet was vervolgens de enigste Rabo renster in de eerste groep, maar reed nog wel heel knap naar een vierde plaats. De tweede etappe lieten we ons als ploeg verassen toen Orica-Greenedge het op de kant trok, zo waren er meteen 9 rensters vertrokken. Lucinda, Roxane en ik zaten in de tweede waaier en zo finishte ik nog net in de top-20. Liesbet had helaas een off-day en zo was ook haar klassement verkeken. De derde etappe was redelijk dramatisch voor de ploeg. Roxane, Lucinda en Liesbet waren betrokken bij valpartijen op het moment dat het peloton in stukken sloeg, complete chaos! Niemand in de eerste groep en Liesbet moest zelfs de wedstrijd staken. De laatste etappe stonden we nog maar met vier rensters over, maar wisten we de week wel weer goed af te sluiten door allemaal agressief en attent te rijden. Lucinda zat mee in de beslissende etappe en toen deze groep in de finale teruggepakt werd wist ze nog knap als 2e te finishen in de massasprint, achter winnares Kirsten Wild (Argos-Shimano). Ik had nogal een bizar accident deze etappe. Net voor de finale reed ik waarschijnlijk op een blik of fles ruwe olie dat op de weg lag. Een enorme knal, twee lekke banden en koppijn tot gevolg (de fles knalde omhoog tegen mijn helm). Compleet onder de olie kon ik wel terugkomen in het peloton maar ik glibberde (behoorlijk stinkend) van de fiets af! Tsja, dat Qatar een echte oliestaat is heb ik vandaag dus aan den lijve kunnen ondervinden…

Afgelopen week ben ik met mijn ploeg Rabobank Liv/Giant (Liv/Giant is de vrouwenlijn van Giant) op trainingskamp geweest in het Zuid-Spaanse Mojacar. We hebben onder goede weersomstandigheden prima kunnen trainen. Ook hebben we onze nieuwe kleding gekregen. Zoals je op de foto’s kunt zien zijn er een paar kleine veranderingen ten opzichte van vorig jaar maar de ‘Rabo-look’ blijft overduidelijk! Nu ik een paar dagen thuis ben is het even wennen aan de kou. Gelukkig heb ik nog even kunnen genieten van het ijs op de sloten, helaas is het ijs niet goed genoeg om een mooi tochtje te kunnen maken. Dus doe ik op de MTB en roller nog een paar laatste trainingen voor de eerste echte wedstrijd van het seizoen begint: De Tour of Qatar! De wedstrijd duurt dit jaar een dag langer (vier dagen) en gaat dinsdag 29 juni van start. Ik sta hier aan de start met mijn ploeggenoten Liesbet de Vocht, Roxane Kneteman, Lucinda Brand, Rebecca Talen en Thalita de Jong. Ik ben erg benieuwd hoe het zal gaan, tot nu toe is mijn voorbereiding heel voorspoedig verlopen, zonder ziekte of iets dergelijks. Maar normaal gesproken is het altijd even wennen aan de wedstrijdsnelheid in Qatar, vooral omdat de rensters uit Australie bijvoorbeeld al heel wat wedstrijden in de benen hebben. We gaan het zien! Info over de wedstrijden kun je hier vinden.

er zijn geen afbeeldingen gevonden

Omdat ik kan begrijpen dat sommige mensen met een lichte jaloezie mijn leven volgen, leek het me beter om maar niet al te vaak mijn website bij te werken met foto’s van alle zonnige vakantiebestemmingen waar ik dan natuurlijk wel keihard aan het werk ben! Daarom zal ik deze keer heel beknopt samenvatten dat ik de jaarwisseling en de dagen daaromheen met Annemiek van Vleuten en Ellen van Dijk op Gran Canaria hebt doorgebracht. Niet om te feesten, maar om elke dag heel wat fietsuurtjes op dit vulkanische eiland te maken. Vanzelf wordt dit trainingskamp altijd een behoorlijk ‘krachtblok’  omdat je weinig meer keus hebt dan bergop (en daarna bergaf natuurlijk) te fietsen! Elke training maakten we wel zo’n 2000 tot 3000 hoogtemeters. Vervolgens was ik een paar dagen thuis om een inspanningstest te doen voor mijn ploeg, Rabo/LIV Giant. Gisteren heb ik nog deelgenomen aan de strandrace Egmond-Pier-Egmond. Ik had me hier dus niet speciaal op voorbereid maar het was erg leuk om te doen! Ik had een geweldige Giant strandfiets van  Theo Schilder uit Alkmaar te leen en dat scheelde natuurlijk enorm. De wedstrijd verliep voor mijn gevoel verassend goed, ook al heb ik nog bijna niet op intensiteit getraind, 36 km ‘in het rood rijden’  over het strand resulteerde in een 2e plaats bij de vrouwen (1.11.47 uur en 63e in de totaaluitslag)! Marianne Vos won met een ruime voorsprong, ik had weer een flink gaatje op de nummer drie: Alieke Hoogenboom (BikeZone). En vandaag is het alweer tijd om opnieuw mijn koffer in te pakken. Morgen vertrek ik voor een trainingsstage van een week met mijn ploeg naar Mojacar (Zuid-Spanje). Ik heb erg veel zin om mijn ploeggenootjes weer te zien en samen onze laatste voorbereiding te doen voor het seizoen echt gaat beginnen: 29 januari in Qatar!

[Show slideshow]

1 2 ►

Alweer voor de vierde winter op rij ben ik met de Nationale Selectie afgereisd voor een trainingskamp in het Zuid Afrikaanse Paarl. Samen met Lucinda Brand, Kirsten Wild, Anna van der Breggen, Marianne Vos en Martine Bras hebben we onder leiding van bondscaoch Johan Lammerts een kleine drie weken getraind aan ons basisduurvermogen. Dankzij perfecte weersomstandigheden (inclusief een stevige ‘Hollands’ windje) hebben we heel wat kilometers weggetrapt op de fiets en daarnaast onze krachttraining gedaan in de sportschool. Absoluut geen vakantie dus! Maar op de fiets hadden we genoeg tijd om ons heen te kijken en van het prachtige landschap (en een nieuwsgierige aap hier en daar) te genieten!

Nu weer terug in een bijna herfstachtig Nederland, precies op tijd om op 18 december op Marianne Vos te gaan stemmen tijdens het NOC*NSF Sportgala en de kerstdagen met familie en vrienden door te brengen. Daarna vertrek ik weer voor een korte trainingsstage naar Gran Canaria.